Wyglądający jak miniaturowy, oszlifowany kamień szlachetny spoczywający na płatku, szarynka przytuliowa (Sermylassa halensis) to zachwycający przedstawiciel stonkowatych (Chrysomelidae), opisany przez samego Karola Linneusza już w 1767 roku. Osiągając zaledwie 4,4 do 7 milimetrów długości, ten maluch łączy błyszczące, metalicznie zielone lub niebieskie pokrywy skrzydeł z ciepłym, żółto-pomarańczowym przedpleczem. Życie tych barwnych owadów jest ściśle związane z przytulią (Galium). Podczas gdy dorosłe osobnik wygrzawają się na słońcu i żywią się zielonymi liśćmi, ich jaja bezpiecznie zimują przy podstawie rośliny. Wiosną wylęgają się z nich larwy, które po przepoczwarzeniu w glebie dają początek nowemu pokoleniu błyszczących chrząszczy. Na tego pięknego malucha natrafiłem na słonecznej łące w Szwecji, gdy wygrzewał się w pełnym słońcu na samym szczycie rozkwitniętego kwiatu!