Strangalia czarniawa (Stenurella melanura) to szeroko rozpowszechniony w Europie chrząszcz z podrodziny zmorsznikowych (Lepturinae). Osiągające zaledwie 6 do 11 milimetrów długości owady charakteryzują się wyraźnym dymorfizmem płciowym. Samce są zazwyczaj mniejsze i posiadają pokrywy skrzydłowe o żółtobrązowym zabarwieniu, podczas gdy nieco większe samice mają pokrywy żywoczerwone lub rdzawobrązowe z wyraźnym, grubym czarnym pasem biegnącym wzdłuż szwu. Po kopulacji samiec często pozostaje na grzbiecie samicy przez dłuższy czas – to zachowanie, zwane strzeżeniem partnerki, skutecznie uniemożliwia rywalom zbliżenie się do niej i ponowne zapłodnienie. Podczas gdy ich larwy rozwijają się w rozkładającym się, wilgotnym martwym drewnie zarówno drzew liściastych, jak i iglastych, osobniki dorosłe pojawiają się od maja do września. Są to aktywne za dnia owady, które powszechnie pełnią funkcję ważnych zapylaczy, żerując w poszukiwaniu nektaru i pyłku na wielu różnych leśnych kwiatach. Na te rzucające się w oczy małe kózki natykam się każdego lata w Polsce i Szwecji.