Zadomka polna (Ectobius lapponicus) to karaczan żyjący wyłącznie na wolnym powietrzu, który nie stanowi żadnego zagrożenia dla ludzi i odgrywa kluczową rolę w ekosystemach leśnych jako ważne saprofagi (rozkładacze). W przeciwieństwie do swoich złej sławy tropikalnych krewniaków, ten gatunek doskonale radzi sobie w niezwykle chłodnym klimacie – naturalnie znosi mroźne zimy Europy Północnej i można go spotkać nawet za kołem podbiegunowym. Dorosłe samce posiadają długie, dobrze rozwinięte skrzydła i sprawnie latają podczas ciepłych dni, podczas gdy nieco większe samice mają skrzydła silnie zredukowane, co czyni je niezdolnymi do lotu. Ich cykl życiowy trwa około dwóch lat; owady te zimują w stadium nimfy i przechodzą kilka linień, zanim latem przeobrażą się w dorosłe osobniki. Po raz pierwszy spotkałem tę przystojną zadomkę w lipcu 2025 roku w ogrodzie mojego domu rodzinnego w Serocku, a po raz drugi w czerwcu 2026 roku podczas podróży rowerowej przez Szwecję i Finlandię.