Poznajcie szeliniaka sosnowca (Hylobius abietis) – słynnego mocarza europejskiego leśnictwa. Ten krępy chrząszcz to jeden z najgroźniejszych szkodników drzew iglastych, obdarzony niesamowitym węchem. Potrafi wyczuć zapach świeżo ściętych pniaków z odległości wielu kilometrów, obierając je za cel do składania jaj. W przeciwieństwie do wielu innych chrząszczy, które żyją zaledwie kilka tygodni, dorosły szeliniak wykazuje niesamowitą żywotność, dożywając nawet czterech lat. Ich zwyczaje żywieniowe niosą jednak spustoszenie w młodych lasach. Zamiast obgryzać liście czy igły, szeliniaki wygryzają pierścień kory wokół pnia młodych drzewek. Proces ten, zwany obrączkowaniem, działa jak zbyt mocno zaciśnięty pasek – blokuje przepływ składników odżywczych do korzeni, co uśmierca drzewko. Mimo swojej niszczycielskiej reputacji, w obliczu zagrożenia te chrząszcze zamieniają się w prawdziwych aktorów. Podczas odpoczynku na trasie rowerowej wzdłuż wschodniego wybrzeża Szwecji zauważyłem tego dużego szeliniaka spacerującego po ławce. Gdy tylko się zbliżyłem, owad natychmiast zastosował swoją ulubioną sztuczkę: tanatozę. Dramatycznym gestem osunął się na grzbiet, podkurczył odnóża i zaczął udawać martwego. Aby zrobić mu zdjęcia, musiałem delikatnie postawić go na nogi i cierpliwie poczekać, aż uzna, że spektakl dobiegł końca, i znowu zacznie spacerować.