Artykuł przedstawia przegląd polityki szczepień dorosłych w Europie w 2010 r., podkreślając istotne różnice między krajami w zakresie zalecanych szczepionek, sposobu ich finansowania oraz monitorowania zasięgu. Podczas gdy wszystkie kraje Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego zalecali szczepionki przeciw grypie sezonowej i wirusowemu zapaleniu wątroby typu B dla dorosłych – głównie dla określonych grup ryzyka – tylko kilka szczepionek, m.in. przeciw tężcowi i błonicy, było powszechnie zalecanych dla wszystkich dorosłych. Badanie wykazało, że w większości krajów brakowało kompleksowego harmonogramu szczepień dorosłych i nie gromadzono rutynowo danych dotyczących zasięgu szczepień dorosłych, co utrudniało ocenę poziomu ochrony dorosłych. Autorzy podkreślają, że harmonizacja strategii szczepień i usprawnienie gromadzenia danych pomogłoby zapewnić lepszą ochronę dorosłych, zwłaszcza w miarę starzenia się populacji i wzrostu ryzyka chorób, którym można zapobiegać dzięki szczepieniom.
Badanie przeprowadzone w krajach UE zostało skoordynowane i przeanalizowane przez Elisabeth, stypendystkę programu szkoleniowego EPIET z siedzibą we Włoszech. Niniejsza praca przyczyniła się do dyskusji na temat szczepień w całym okresie życia, czyli strategii zapewniającej dostęp do zalecanych szczepień przez całe życie – od dzieciństwa, przez okres dojrzewania, dorosłość, aż po wiek podeszły – zamiast skupiać się wyłącznie na wczesnym dzieciństwie. Nie wniosłem w tę pracę większego wkładu, poza pomocą w uzyskaniu odpowiedzi z różnych krajów i redagowaniem manuskryptu.