Monitorowanie postaw rodziców wobec szczepień w krajach europejskich: Europejski projekt nt. bezpieczeństwa, postaw, szkoleń i komunikacji w zakresie szczepień (VACSATC)

Autorzy

Paweł Stefanoff, Svenn-Erik Mamelund, Mary Robinson, Eva Netterlid, Jose Tuells, Marianne Riise Bergsaker, Harald Heijbel, Joanne Yarwood; VACSATC working group on standardization of attitudinal studies in Europe.

Bibliografia

Tracking parental attitudes on vaccination across European countries: The Vaccine Safety, Attitudes, Training and Communication Project (VACSATC). Vaccine 2010; 28: 5731-7.

W artykule przedstawiono wyniki kompatybilnych badań ankietowych monitorujących postawy rodziców wobec szczepień dzieci w Anglii, Norwegii, Polsce, Hiszpanii i Szwecji w latach 2008–2009. Badania przeprowadzone wśród ponad 6600 rodziców wykazały, że pracownicy służby zdrowia byli konsekwentnie postrzegani jako najbardziej wiarygodne źródło informacji na temat szczepionek. Ogólnie rzecz biorąc, postawy rodziców były pozytywne, a większość rodziców dostrzegała znaczenie szczepień dla zdrowia społeczności i wyrażała chęć zaszczepienia swoich dzieci w przyszłości. Jednak wątpliwości i obawy – zwłaszcza dotyczące bezpieczeństwa szczepionek i konkretnych szczepionek, takich jak MMR przeciw odrze, śwince i różyczce– różniły się w zależności od kraju, na co wpływały lokalne uwarunkowania, relacje medialne i różnice w metodach badawczych. Badanie wykazało, że chociaż standaryzowane podejście do badania postaw było trudne, rutynowe monitorowanie opinii publicznej ma kluczowe znaczenie dla utrzymania zaufania i poziomu wyszczepialności.

Był to najczęściej cytowany artykuł spośród tych, których byłem pierwszym lub ostatnim autorem. Badania były prowadzone równolegle z wykorzystaniem wspólnej metodologii, w tym podstawowego zestawu dziesięciu pytań wdrożonych w każdym kraju. Praca została wykonana w ramach finansowanego przez UE projektu VACSATC (Bezpieczeństwo szczepionek: postawy, szkolenia i komunikacja). Kierowałem przygotowaniem manuskryptu przy znacznym wsparciu ze strony moich współautorów. Współpraca z tym zespołem była niezwykle satysfakcjonująca, szczególnie dzięki licznym spotkaniom i pogłębionym dyskusjom, podczas których dzieliliśmy się doświadczeniami i perspektywami.