Badanie to oceniało klasyfikację przypadków zachorowań na kleszczowe zapalenie mózgu (KZM) w Polsce na podstawie danych z lat 1999–2002. Spośród 607 zgłoszonych przypadków większość dotyczyła mężczyzn oraz mieszkańców terenów wiejskich, a najczęstszą postacią kliniczną było zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Po zastosowaniu standardowych definicji przypadku jedynie około 25% zachorowań można było w pełni potwierdzić; pozostałe zaklasyfikowano jako prawdopodobne lub możliwe, głównie z powodu ograniczonego dostępu do swoistych badań laboratoryjnych. Wykazaliśmy również znaczne różnice regionalne w diagnozowaniu i zgłaszaniu KZM, wynikające przede wszystkim z nierównego dostępu do diagnostyki laboratoryjnej oraz odmiennych praktyk medycznych. Podsumowując, doszliśmy do wniosku, że skuteczniejsze monitorowanie KZM wymaga ujednoliconych procedur diagnostycznych i lepszej dostępności testów.
To była moja pierwsza publikacja po powrocie ze studiów magisterskich w Albany w stanie Nowy Jork. Praca opierała się na mojej pracy dyplomowej z USA i powstała pod kierunkiem dwóch wspaniałych mentorów z USA, Dale’a Morse’a i Millie Eidson. Publikacja ukazała się w idealnym momencie — właśnie wtedy instytucje europejskie zaczynały dyskusję o potrzebie wprowadzenia jednolitych definicji przypadków we wszystkich krajach członkowskich UE. Artykułowi poświęcony był artykuł redakcyjny, a sam tekst był w kolejnych latach często cytowany!