W 2007 roku dokonaliśmy przeglądu sposobu postępowania z zachorowaniami na inwazyjną chorobę meningokokową oraz osobami z kontaktu w krajach Unii Europejskiej. Wysłaliśmy kwestionariusze do 27 krajowych instytutów zdrowia publicznego i otrzymaliśmy odpowiedzi z 22 krajów. Stwierdziliśmy, że chociaż wszystkie kraje zalecały antybiotyki dla osób z bliskiego kontaktu, istniały istotne różnice w sposobie definiowania bliskich kontaktów oraz w stosowanych antybiotykach lub szczepionkach. Różnice te często wynikały z braku jednoznacznych dowodów naukowych na temat najlepszych strategii zapobiegania i leczenia. Zauważyliśmy również, że komunikacja na temat zmian w wytycznych była czasami nieskuteczna. Na podstawie naszych ustaleń zaleciliśmy opracowanie opartych na dowodach naukowych lub konsensusie wytycznych dotyczących najlepszych praktyk, aby pomóc w harmonizacji polityki zdrowia publicznego w całej Europie.
W niniejszym przeglądzie zidentyfikowaliśmy liczne niespójności w sposobie postępowania z osobami mającymi kontakt z osobami mającymi bliski kontakt z zachorowaniami na chorobę meningokokową, które nie zawsze były uzasadnione dostępnymi dowodami. Niniejsza publikacja zapoczątkowała długotrwałą i bardzo produktywną współpracę z doskonałym konsorcjum ekspertów pod przewodnictwem Jamesa Stuarta. W kolejnych latach wspólnie pracowaliśmy nad opracowaniem wytycznych opartych na dowodach naukowych dla krajów UE i powtórzyliśmy badanie ankietowe w poszczególnych krajach około dziesięć lat później. Po raz pierwszy spotkałem Jamesa podczas kursów EPIET, gdzie odkryliśmy wspólną pasję do epidemiologii inwazyjnej choroby meningokokowej 🙂.