W niniejszym artykule oceniliśmy, czy podawanie antybiotyków (chemioprofilaktyki) dzieciom lub uczniom uczęszczającym do tego samego przedszkola, szkoły lub uczelni, co osoba chora na chorobę meningokokową, pomaga zapobiegać kolejnym zachorowaniom. Stwierdziliśmy, że chociaż nie ma bezpośrednich dowodów porównujących osoby, które otrzymywały antybiotyki z tymi, które ich nie otrzymywały, w tych warunkach, istnieją spójne dowody pośrednie wskazujące na to, że dzieci w przedszkolach, które miały kontakt z osobą chorą, są bardziej narażone na zachorowanie w porównaniu z populacją ogólną, choć ich ryzyko jest nadal znacznie niższe niż osób mieszkających w tym samym gospodarstwie domowym co osoba chora. Ryzyko w szkołach podstawowych jest również nieco wyższe, ale nie u starszych uczniów ani w środowisku akademickim. Na tej podstawie zaleciliśmy rozważenie podawania antybiotyków w przypadku kontaktów w przedszkolu, zwłaszcza jeśli dzieci spędzały ze sobą dużo czasu, ale nie w przypadku wszystkich kontaktów w szkole lub na uczelni, chyba że był to bliski, długotrwały kontakt.
Wraz z niewielkim zespołem ekspertów przeprowadziliśmy przeglądy literatury, aby ocenić dowody dotyczące zapobiegania meningokokom w różnych warunkach. Wiebke, wybitna niemiecka epidemiolog, kierowała oceną dowodów dotyczących środowiska szkolnego. Ponieważ ustalenia te były istotne i wcześniej niepublikowane, postanowiliśmy przygotować artykuł, aby podzielić się wynikami ze społecznością naukową i pracownikami służby zdrowia.