Częstość występowania i czynniki predykcyjne parakrztuśca u pacjentów z przewlekłym kaszlem kierowanych do lekarzy rodzinnych w Polsce w latach 2009–2011

Autorzy

Rysard Tomialoic, Paweł Stefanoff, Iwona Paradowska-Stankiewicz, Aleksandra Zasada, Małgorzata Sadkowska-Todys.

Bibliografia

Incidence and factors predicting whooping cough due to parapertussis diagnosis among patients referred to general practitioners, Poland, 2009-2011. Eur J Clin Microbiol Infect Dis 2015; 34(1): 101-7.

Artykuł przedstawia badanie przeprowadzone w Polsce w latach 2009–2011 w celu oszacowania częstości występowania zespołu objawów wywołanego przez Bordetella parapertussis, bakterię blisko spokrewnioną z patogenem wywołującym krztusiec. Badanie wykazało, że parakrztusiec nie jest rutynowo diagnozowany w Polsce, a częstość występowania oszacowano na 39 przypadków na 100.000 osobolat. Najwyższe wskaźniki zapadalności obserwowano wśród dzieci w wieku 3–5 lat i dorosłych powyżej 60. roku życia. Młody wiek, podeszły wiek i zatłoczone warunki mieszkaniowe wiązały się ze zwiększonym prawdopodobieństwem rozpoznania. Wyniki potwierdziły priorytetowe traktowanie badań laboratoryjnych w kierunku parakrztuśca u dzieci w wieku przedszkolnym i kobiet po 40. roku życia zgłaszających się z przedłużającym się kaszlem oraz zasugerowały rozważenie profilaktyki poekspozycyjnej w przypadku bliskich kontaktów osób z potwierdzonymi przypadkami.

Niniejsza analiza, oparta na danych z wcześniej opublikowanego, zakrojonego na szeroką skalę badania epidemiologicznego krztuśca, została przeprowadzona przez Rysarda, stażystę programu szkoleniowego EPIET pracującego w Warszawie. Byłem szczególnie wdzięczny za jego pracę nad tą analizą, ponieważ oryginalne badanie było dużym przedsięwzięciem i początkowo zaowocowało publikacjami skupiającymi się wyłącznie na krztuścu.