W artykule omówiliśmy historię i obecny stan szkoleń z zakresu epidemiologii interwencyjnej w Europie, podkreślając ich sukcesy i bieżące wyzwania. Wyjaśniliśmy, w jaki sposób programy szkoleniowe, inspirowane programem Epidemic Intelligence Service (EIS) amerykańskich Centrów Kontroli i Prewencji Chorób (CDC), zostały wprowadzone w całej Europie w celu wykształcenia wykwalifikowanej kadry zdrowia publicznego, zdolnej do szybkiego reagowania na ogniska epidemii. Europejski Program Szkolenia Epidemiologii Interwencyjnej (EPIET) i różne krajowe Programy (FETP) zostały opisane jako skuteczne, ale borykające się z problemami takimi jak ograniczona dostępność, niepewność finansowania oraz potrzeba lepszej integracji i uznawania. W artykule stwierdzono, że chociaż programy te znacząco przyczyniły się do rozwoju zdrowia publicznego w Europie, konieczna jest ich dalsza ekspansja i ściślejsza współpraca, aby sprostać przyszłym wyzwaniom i zapewnić solidną kadrę epidemiologiczną.
Dwóch wybitnych epidemiologów zaprosiło mnie do udziału w niniejszym artykule przedstawiającym perspektywy dotyczące kształcenia epidemiologów. W tym czasie Gerard Krause pełnił funkcję przewodniczącego Forum Szkoleniowego EPIET, a Alain Moren był głównym koordynatorem naukowym EPIET. Mój wkład koncentrował się na przedstawieniu perspektywy państw członkowskich UE, które przystąpiły do UE w 2004 roku, z których wiele borykało się z wyzwaniami związanymi z różnicami w strukturach systemów zdrowia publicznego i ograniczonym dostępem do szkoleń z zakresu nowoczesnych metod epidemiologicznych.