W artykule przeanalizowano krztusiec (koklusz) wśród pacjentów zgłaszających się do lekarzy rodzinnych w Polsce w latach 2009–2011. Wykorzystując dane z prospektywnego badania kohortowego, wykazaliśmy, że choroba jest znacząco niedoszacowana: szacowana zapadalność wynosiła 201,1 przypadków na 100 000 osobolat – około 61 razy więcej niż dane rejestrowane w krajowym systemie nadzoru. Najwyższą zapadalność odnotowano wśród młodzieży w wieku 15–19 lat, natomiast najniższe wskaźniki odnotowano wśród dorosłych w wieku 25–29 lat. Wyniki podkreślają potrzebę wzmocnienia nadzoru i zwiększenia świadomości klinicznej na temat krztuśca po okresie dzieciństwa, szczególnie wśród dorosłych i osób starszych.
Badanie, przeprowadzone w dobrze finansowanym i starannie przygotowanym projekcie w oparciu o sieć lekarzy rodzinnych, wykazało, że o ile krztusiec jest diagnozowany i zgłaszany stosunkowo rzetelnie u małych dzieci, o tyle często jest pomijany w starszych grupach wiekowych. Ta luka ma poważne konsekwencje dla zdrowia publicznego, ponieważ dorośli, zwłaszcza rodzice i dziadkowie, mogą nieświadomie przenosić potencjalnie śmiertelną infekcję na noworodki i niemowlęta, zanim zostaną one w pełni zaszczepione.