W artykule opisano badanie mające na celu identyfikację czynników potwierdzających rozpoznanie kleszczowego zapalenia mózgu (KZM), możliwej do zapobiegania infekcji wirusowej, na którą nie ma swoistego leczenia. Przeprowadziliśmy badanie kliniczno–kontrolne, wykorzystując dane pacjentów hospitalizowanych z objawami aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu i badanych w kierunku KZM. Nasza analiza wykazała, że podwyższony poziom białka w płynie mózgowo-rdzeniowym oraz odnotowane ukąszenie kleszcza są czynnikami predykcyjnymi KZM. Na podstawie tych ustaleń opracowaliśmy algorytm diagnostyczny, który pomaga lekarzom określić, którzy pacjenci powinni zostać przebadani w kierunku KZM, szczególnie w warunkach ograniczonej dostępności badań laboratoryjnych. Algorytm wykazał wysoką czułość – skutecznie identyfikując większość przypadków KZM – jednocześnie wykazując niższą swoistość, co odzwierciedla możliwość wystąpienia fałszywie dodatnich wyników podejrzanych przypadków, które wymagałyby skierowania na badanie laboratoryjne.
Badanie opierało się na zaawansowanej analizie statystycznej i było możliwe dzięki wyjątkowym wysiłkom Anny, stażystki programu szkoleniowego EPIET pracującej w Warszawie, która przeanalizowała dane z wcześniej opublikowanego ogólnopolskiego programu badań przesiewych przypadków aseptycznego zapalenia opon mózgowych w kierunku KZM i kierowała opracowaniem klinicznie przydatnego algorytmu diagnostycznego.