Podsumowaliśmy epidemiologię meningokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych w Polsce w latach 1970–2006 i zaobserwowaliśmy, że zapadalność na tę chorobę systematycznie malała do początku XXI wieku, prawdopodobnie ze względu na mniejszą liczbę urodzeń i lepszą opiekę zdrowotną, po czym ponownie wzrosła, szczególnie wśród nastolatków. Większość przypadków była spowodowana meningokokami grupy B, choć w ostatnich latach wzrosła częstość występowania meningokoków grupy C. Stwierdziliśmy, że najbardziej dotknięte były niemowlęta i małe dzieci, a sezonowe szczyty zachorowań występowały zimą. Nasz system nadzoru z czasem się udoskonalił, ale pewność diagnostyczna i stan zaszczepienia nadal stanowiły wyzwanie. Doszliśmy do wniosku, że konieczne są dalsze działania w celu poprawy dostępności do diagnostyki laboratoryjnej, zwiększenia dostępności szczepień i lepszej oceny występowania choroby meningokokowej w Polsce.
Wraz z dwiema studentkami Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego przeprowadziliśmy szczegółową analizę dokumentacji medycznej zgłaszanej do krajowego systemu nadzoru w ciągu 37 lat. Studenci pomogli również w digitalizacji formularzy papierowych zarchiwizowanych w polskim instytucie, co stanowiło podstawę do późniejszych udoskonaleń procedur nadzoru. To badanie zapoczątkowało moją pracę nad inwazyjnymi chorobami bakteryjnymi. Miałam nadzieję, że dwie uzdolnione studentki, Olga i Julia, po ukończeniu studiów będą kontynuować karierę związaną z epidemiologią, ale ostatecznie wybrały różne ścieżki 🙂.