Praca ta dotyczyła kleszczowego zapalenia mózgu (KZM) — wirusowej infekcji mózgu przenoszonej przez kleszcze — oraz badała przyczyny, dla których choroba ta występuje w niektórych częściach Polski podczas gdy nie występuje w innych. Wykorzystując dane z nadzoru epidemiologicznego z lat 1999–2002 z kilkuset powiatów, przeanalizowałem, jak zapadalność na KZM wiąże się z czynnikami środowiskowymi i geograficznymi, takimi jak zalesienie, temperatura, opady deszczu oraz inna choroba odkleszczowa (borelioza), zaproponowana jako wskaźnik aktywności kleszczy. Badanie wykazało, że KZM ma charakter wybitnie „ogniskowy”, co oznacza, że skupia się w konkretnych rejonach, zwłaszcza w północno-wschodniej Polsce, a najsilniejszym predyktorem wystąpienia przypadków w danym powiecie w danym roku była obecność zachorowań w roku poprzednim. Niższe temperatury i mniejsze opady były spójnie powiązane z wyższym ryzykiem KZM na obszarach endemicznych, podczas gdy wskaźniki boreliozy pomagały przewidywać KZM głównie tam, gdzie choroba ta nie była jeszcze utrwalona. Podsumowując, praca wykazała, że rozprzestrzenianie się KZM było uwarunkowane połączeniem czynników klimatycznych, ekologii oraz lokalnego utrzymywania się wirusa, sugerując jednocześnie, że bardziej szczegółowe dane środowiskowe mogłyby w przyszłości udoskonalić modele predykcyjne.
W 2002 roku otrzymałem stypendium z Fogarty International Center, będącego częścią Narodowych Instytutów Zdrowia (NIH) w Bethesda w stanie Maryland. Pokryło ono dwuletnie studia magisterskie na Wydziale Zdrowia Publicznego Uniwersytetu Stanowego w Nowym Jorku (MS in Epidemiology). Do analizy wykorzystałem dane uzyskane z państwowego instytutu zdrowia publicznego w Warszawie, w którym byłem zatrudniony i skąd otrzymałem dwuletni urlop na podjęcie studiów. Dodatkowo skorzystałem z danych dostępnych publicznie, pochodzących głównie z publikacji Głównego Urzędu Statystycznego. Aby znaleźć odpowiednie podejście statystyczne, przejrzałem setki publikacji naukowych. Temat wydał mi się tak fascynujący, że kontynuowałem badania nad czynnikami warunkującymi występowanie KZM przez blisko piętnaście lat! Praca nad samą pracą magisterską była doświadczeniem, które zmieniło moje życie. Bardzo wiele nauczyłem się zwłaszcza od moich wybitnych mentorów — Dale’a Morse’a, Millie Eidson i Steve’a Samuelsa.