Abracris to rodzaj smukłych szarańczaków (Acrididae) występujących w rejonie neotropikalnym od Meksyku po Argentynę. Ich spłaszczone bocznie ciała pozwalają im sprawnie przemykać między źdźbłami traw i idealnie przylegać do łodyg, co czyni je niewidocznymi dla drapieżników. Jaskrawożółte pasy wzdłuż ciała służą jako sygnał ostrzegawczy, który owady eksponują, gwałtownie prostując tylne odnóża w momencie zagrożenia. W ramach dodatkowej obrony potrafią wypluwać niesmaczny, toksyczny płyn pozyskiwany z zjadanych liści. Zarówno dorosłe osobnik, jak i nimfy potrafią nieznacznie zmieniać odcień pancerza, dopasowując się do otoczenia. Na tę przepiękną, średniej wielkości nimfę natrafiłem w chronionym lesie „La Perla” – niezwykłym rezerwacie będącym żywym przypomnieniem o potężnych lasach deszczowych, które niegdyś porastały całe wyprzeże Ekwadoru.





