Szarańczaki z rodziny Eumastacidae to osobliwe, fascynujące owady spotykane głównie w lasach tropikalnych i subtropikalnych na całym świecie. Charakteryzują się smukłymi odnóżami oraz wydłużonym, przypominającym zapałkę odwłokiem. Większość gatunków w tej rodzinie jest całkowicie bezskrzydła, przez co owady te polegają na nieproporcjonalnie dużych, silnych tylnych odnóżach, które pozwalają im szybko odskoczyć przed niebezpieczeństwem. Należąc do pierwotnej linii ewolucyjnej prostoskrzydłych, wykazują one unikalne preferencje żywieniowe – omijają nowoczesne rośliny kwiatowe, by żywić się niemal wyłącznie pierwotną roślinnością, taką jak paprocie, rośliny nagonasienne, mchy, a nawet glony. Podczas eksploracji bujnych lasów deszczowych Ekwadoru wielokrotnie napotykałem się na te osobliwie wyglądające owady. Podczas spaceru po parku miejskim w Puyo udało mi się zrobić kilka pięknie ostrych, szczegółowych zdjęć makro osobnikowi odpoczywającemu pośród gęstej zieleni.