Poznajcie koziułkę wodniarkę (Tipula lateralis) – średniej wielkości i szeroko rozpowszechnioną w Palearktyce koziułkę, którą łatwo rozpoznać po jasnoszarym pasku na odwłoku oraz wyraźnej czarnej prędze na tułowiu, zaczynającej się tuż za oczami. W zależności od lokalnego klimatu, te długonogie owady cieszą się wyjątkowo długim sezonem lotów, zachowując aktywność od marca aż do października. Podczas gdy larwy wielu innych koziułkowatych rozwijają się w wilgotnej glebie, larwy T. lateralis prowadzą wyspecjalizowany, półwodny tryb życia – bytują na dnie strumieni i stawów, gdzie rozkładają martwą materię roślinną oraz glony. Łatwo dostrzec na łąkach te nerwowe, niezdarnie poruszające się owady, które ciągle o coś zahaczają. Zrobienie im dobrego zdjęcia graniczy jednak z cudem — są w ciągłym ruchu i trudno do nich podejść. Mimo to udało mi się to kilka razy. W czerwcu 2026 roku, podczas wycieczki rowerowej, sfotografowałem samca, a w sierpniu, niedaleko domu, udało mi się podejść samiczkę. Wyglądają zupełnie inaczej ze względu na oświetlenie, ale podobny rozmiar i kilka charakterystycznych cech upewniają mnie, że to ten sam gatunek.