Opisany po raz pierwszy przez Karola Linneusza w 1758 roku, paśnik komosiak (Scotopteryx chenopodiata) to ćma z rodziny miernikowcowatych (Geometridae) o rozpiętości skrzydeł 25–30 mm. Wyróżnia się przednimi skrzydłami w odcieniach od ochry po głęboki brąz, ozdobionymi szeroką, ciemniejszą pręgą o jasnej wewnętrznej krawędzi. Choć nie jest gatunkiem typowo dziennym, łatwo go spłoszyć z niskiej roślinności podczas za dnia. W XVIII wieku brytyjscy entomolodzy nadali tej ćmie zabawną nazwę zwyczajową – występowała na łąkach tak powszechnie, że bez przerwy wpadała w ich siatki przypadkowo, utrudniając polowanie na rzadsze gatunki. Larwy paśnika żywią się wyłącznie niskimi roślinami motylkowatymi, głównie wyką (Vicia) i koniczyną (Trifolium). Choć spotykałem ten gatunek na łąkach w wielu europejskich krajach, dopiero podczas spaceru w pobliżu szwedzkiej Akalli udało mi się zrobić mu kilka udanych zdjęć.