Leniowate (Bibionidae) to owady spokrewnione z bąkowatymi; w przeciwieństwie do tych niezwykle agresywnych, krwiożerczych “much końskich”, te łagodne stworzenia są całkowicie nieszkodliwymi amatorami nektaru. Wyrazistym przykładem w obrębie tej rodziny jest rodzaj Bibio, znany ze swoich wydłużonych, kruczoczarnych ciał i przydymionych, ciemnych skrzydeł. Podczas gdy ich larwy przetwarzają ogromne ilości składników odżywczych poprzez spożywanie butwiejącego drewna i rozkładających się liści – dorosłe osobniki wzbijają się w powietrze, tworząc spektakularne, wiosenne roje. Gdy przyjrzymy się z bliska samcowi z rodziny leniowatych, natychmiast rzucą nam się w oczy wyjątkowo duże, wypukłe oczy złożone, które dominują nad całą jego głową. Ta przerysowana cecha budowy pozwala im błyskawicznie wypatrzyć samice (o znacznie mniejszych głowach) podczas chaotycznych, powietrznych tańców godowych. Pomimo groźnie wyglądających rojów, dorosłe leniowate nie posiadają żądeł ani nie gryzą.