Lilioceris faldermanni to uderzająco piękny, jaskrawoczerwony chrząszcz z rodziny stonkowatych (Chrysomelidae), blisko spokrewniony ze znaną poskrzypką liliową. Ten żarłoczny roślinożerca, pochodzący z części Azji i Bliskiego Wschodu, żywi się niemal wyłącznie liliami i szachownicami. Gdy dorosłe chrząszcze z rodzaju Lilioceris poczują się zagrożone, stosują tanatonekozę (udają martwe) – natychmiast spadają z liści, lądują na grzbiecie w glebie i zamierają w bezruchu, by zniknąć z oczu drapieżnika. Ich larwy stosują jeszcze bardziej radykalną taktykę przetrwania: pokrywają swoje ciała własnymi, lepkimi odchodami. Tworzy to odpychającą tarczę fizyczną i chemiczną, która skutecznie odstrasza potencjalnych wrogów, takich jak mrówki czy ptaki. Na tego wyrazistego małego chrząszcza natknąłem się podczas spaceru po bujnym lesie w pobliżu wioski Rummin (Roumine) w Libanie.