Poznajcie kosarza wiosennego (Rilaena triangularis), gatunek szeroko rozpowszechniony w Europie i niektórych częściach Ameryki Północnej. Choć często bywają mylone z pająkami, kosarze mają zwarte ciało i wysoce scentralizowany układ nerwowy. Nie posiadają jadu ani nie przędą sieci; zamiast tego wędrują nocą, używając swojej niezwykle długiej drugiej pary odnóży nie do chodzenia, lecz wyłącznie jako zmysłowych „czułków” do badania otoczenia w poszukiwaniu drobnych bezkręgowców, grzybów czy rozkładającej się materii organicznej. Ich najbardziej niesamowitą sztuczką obronną jest jednak autotomia: jeśli drapieżnik chwyci kosarza za odnóże, ten potrafi je natychmiast odrzucić, by uciec. Odcięte odnóże drga i wije się sama przez kolejne kilka minut, skutecznie odwracając uwagę napastnika. To prosta, ale niezwykle skuteczna strategia przetrwania – i najwyraźniej działa bezbłędnie, ponieważ te fascynujące stworzenia pozostają w praktycznie niezmienionej formie od ponad 400 milionów lat!