Cordilura ciliata to efektowna, błyszcząco czarna mucha z rodziny cuchnicowatych (Scathophagidae), wyróżniająca się srebrzystym paskiem na głowie, żółtawo zabarwionymi skrzydłami oraz charakterystycznymi żółtymi włoskami na odnóżach samców. Opisany po raz pierwszy przez niemieckiego entomologa Johanna Wilhelma Meigena w 1826 roku, ten owad jest aktywny od późnej wiosny do wczesnej jesieni. Zamieszkuje głównie bogate w turzyce torfowiska, trzcinowiska i wilgotne lasy. Zamiast latać na długie dystanse, zazwyczaj aktywnie przemieszcza się po niskiej roślinności. Podczas gdy larwy minują łodygi jednoliściennych roślin wodnych, dorosłe osobniki są aktywnymi drapieżnikami polującymi na drobne owady, odwiedzającymi też chętnie kwiaty. Napotkałem kilka tych błyszczących owadów, gdy aktywnie patrolowały swoje terytoria w runie leśnym w szwedzkim Järfälla.