Poznajcie ogniczka większego (Pyrochroa coccinea) – zjawiskowego mieszkańca lasów, którego jaskrawoczerwone ciało i kontrastująca, głęboka czerń głowy sprawiają, że wygląda niczym kropla płynnej lawy na tle leśnej ściółki. Chrząszcze te są niezwykle cenione przez ekologów; ponieważ do życia potrzebują obumarłego, butwiejącego drewna, ich obecność świadczy o długiej i niezakłóconej historii danego lasu. Podczas gdy dorosłe osobniki pojawiają się zaledwie na krótką chwilę wiosną i wczesnym latem, ich drapieżne larwy spędzają od dwóch do trzech lat pod luźną korą drzew, bezlitośnie polując na larwy innych owadów. Aby przetrwać srogie, mroźne zimy w swoich płytkich drewnianych kryjówkach, larwy stosują genialną biologiczną sztuczkę zwaną hartowaniem na zimno. Drastycznie zwiększając stężenie naturalnych związków i soli w swoich płynach ustrojowych, tworzą wewnętrzny płyn przeciw zamarzaniu, który nie pozwala ich komórkom zamienić się w lód. Na ten krwistoczerwony klejnot natknąłem się podczas wyprawy rowerowej w Szwecji – jego jaskrawa barwa natychmiast przykuła moją uwagę podczas spaceru w leśnej gęstwinie.