Zajadkowate (rodzina Reduviidae) to niezwykle sprawne, lądowe drapieżniki polujące z zasadzki, łatwo rozpoznawalne po wąskich głowach, wyraźnych „szyjach” i krępych, zakrzywionych kłujkach stworzonych do przebijania pancerza. W obrębie tej drapieżnej rodziny przedstawiciele rodzaju Rhiginia posunęli specjalizację do ekstremum: polują na toksyczne krocionogi. Podczas gdy krocionogi odstraszają większość drapieżników, wydzielając żrące, chemiczne związki, takie jak benzochinony, te odważne zajadki atakują błyskawicznie. Używają wyspecjalizowanego, silnego jadu, aby całkowicie sparaliżować ofiarę, zanim ta zdoła uruchomić swoją obronę chemiczną. Jad upłynnia wewnętrzne tkanki krocionoga, co pozwala owadowi wypić swój posiłek. Natknąłem się na rzadkiego przedstawiciela tego rodzaju z gatunku Rhiginia conspersa, opisanego w 1901 roku przez niemieckiego entomologa Gustava Breddina. Ukrywał się w ściółce leśnej chronionego lasu „La Perla” w prowincji Santo Domingo w Ekwadorze.