Cistogaster globosa to niepozorna, wysoce wyspecjalizowana rączyca (rodzina: Tachinidae) o długości zaledwie 3,5 do 5 milimetrów. Mimo mikroskopijnych rozmiarów gatunek ten zachwyca wyraźnym dymorfizmem płciowym: podczas gdy samice są całkowicie czarne, samce wyróżniają się żywą, złocisto-pomarańczową barwą odwłoka. Zamieszkując ciepłe, nasłonecznione łąki i skraje pól, dorosłe owady spędzają czas na spijaniu nektaru z kwiatów baldaszkowatych i astrowatych. Jednak ich rozród wiąże się z niezwykłą historią: samice składają jaja bezpośrednio na pancerzu pluskwiaka – lednicy zbożowej (Aelia acuminata). Wykluta larwa wnika do wnętrza żywiciela, rozwijając się jego kosztem. Niezwykłym zbiegiem okoliczności natrafiłem na tego samca po raz pierwszy w życiu na rozległej łące w pobliżu Akalla w Szwecji – zaledwie godzinę po tym, jak kilkaset metrów dalej po raz pierwszy sfotografowałem pluskwiaka będącego jego żywicielem!