Ćmy tygrysie, podrodzina z rodziny Erebidae, znane są z imponujących strategii obronnych. Niektóre gatunki potrafią wydawać ultradźwiękowe trzaski, które zakłócają echolokację nietoperzy, podczas gdy inne magazynują toksyczne związki z roślin żywicielskich, aby odstraszyć drapieżniki. Ta ćma tygrysia z gatunku Dysauxes famula to mała, latająca w ciągu dnia ćma, opisana po raz pierwszy w 1836 roku. Jest to gatunek ciepłolubny o szerokim zasięgu występowania, od Kaukazu i Azji Mniejszej po części południowej i środkowej Europy. Jej gąsienice są niezwykle adaptowalne, zjadając różnorodne rośliny, takie jak mniszek lekarski i jeżyna, a nawet mchy, porosty i ściółkę. Zauważyłem tę ćmę odpoczywającą na drzewie w słoneczne popołudnie w Spetses w Grecji.