Porobnice to fascynujące owady samotne, które kapią skomplikowane tunele w ziemi, aby wychować swoje potomstwo. W przeciwieństwie do społecznych pszczół miodnych, każda samica jest niezależną robotnicą, która buduje własną komorę gniazdową w nagrzanej słońcem, luźnej glebie, miękkim piaskowcu, a nawet w kruszącej się zaprawie między cegłami. Pszczoły te latają wyjątkowo szybko i zwinnie, potrafiąc zawisnąć bezruchu w powietrzu niczym małe helikoptery, by po chwili błyskawicznie odlecieć. Ich charakterystyczny styl lotu wyróżnia się gwałtownym przemykaniem między kwiatami, czemu towarzyszy głębokie, rezonujące bzyczenie – znacznie głośniejsze niż u wielu innych gatunków pszczół. Efektownym przykładem jest porobnica paskowana (Amegilla quadrifasciata), chyża pszczoła samotnica występująca od Europy po Afrykę Północną i Japonię. Aby wydobyć pyłek z trudno dostępnych kwiatów, owad ten chwyta mocno kielich kwiatu i wprowadza swoje mięśnie lotne w drgania o ultra-wysokiej częstotliwości, dosłownie wytrząsając pyłek na zewnątrz. Miałem przyjemność obserwować kilka tych pracowitych pszczół, gdy odwiedzały ogród na greckiej wyspie Spetses podczas leniwego popołudnia – ich zawrotne tempo tworzyło uroczy kontrast z powolnym, śródziemnomorskim upałem.