Ziemikowate (rodzina Sehiridae) to fascynujące, dobrze opancerzone owady znane ze swoich przystosowań do grzebania w ziemi oraz niezwykłego instynktu macierzyńskiego. Choć są blisko spokrewnione z tarczówkowatymi, te łagodne owady wyróżniają się jako jedni z najbardziej troskliwych rodziców w świecie owadów. W przeciwieństwie do większości owadów, które porzucają swoje potomstwo, samica gatunku Canthophorus melanopterus wykopuje płytkie podziemne gniazdo, by chronić złożone jaja. Gdy larwy się wyklują, samica aktywnie zdobywa pożywienie, przynosząc swoim młodym nasiona roślin z rodzaju leniec (Thesium). Podziemny tryb życia ułatwiają im mocno kolczaste przednie odnóża przystosowane do drążenia tuneli w glebie oraz gruczoły zapachowe wydzielające cuchnącą substancję do odstraszania drapieżników. Na tego efektownego ziemika natrafiłem podczas spaceru po Ogrodzie Botanicznym w Atenach w pewien słoneczny weekend.