Świetliki (rodzina Lampyridae) słyną ze zdolności do bioluminescencji – niezwykle wydajnego „zimnego światła”. W przeciwieństwie do tradycyjnej żarówki, która marnuje nawet do 90% swojej energii w postaci ciepła, reakcja chemiczna zachodząca u świetlika nie generuje go prawie wcale, co czyni ją niemal w 100% energooszczędną. Owady te wykorzystują światło do komunikacji, odstraszania drapieżników oraz do nocnego tańca. Samce z rodzaju Photinus podczas lotu emitują wyraźne, żółte lub zielonkawo-żółte sekwencje błysków, aby uwodzić samice czekające na dole. Te chrząszcze najlepiej rozwijają się w środowiskach o wysokiej wilgotności; na swoje domy wybierają wilgotne warstwy podszytu, bogatą ściółkę liściastą oraz bujne brzegi strumieni, gdzie gęste, wtórne lasy liściaste łączą się z polanami. Na tego hipnotyzującego świetlika natknąłem się w parku miejskim w Puyo, małym miasteczku położonym pomiędzy masywem Andów i lasami Amazonii.